บทที่ 47 เหมือนสิ่งของไร้ค่า

บทที่ 47

เหมือนสิ่งของไร้ค่า

“คุณกระทิงคะ พอเถอะค่ะ...” ฟ้าใสเอ่ยเสียงสั่น “ถ้าคุณต้องการให้ฟ้ากลับไป ฟ้าก็จะกลับ แต่ขอร้อง อย่าทำอะไรให้มันวุ่นวายไปกว่านี้เลยนะคะ”

กระทิงมองเธอนิ่ง ๆ ก่อนตอบกลับทันที

“ก็ไม่ได้ทำอะไร... อีกอย่างฉันตั้งใจมารับเธอตั้งแต่แรก เป็นเธอเองที่ดื้อ”

“ฟ้าใสแล้วเรื่องนี้ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ